Po pierwszej nocy ;)

Wczorajsze dziwactwa Zmory i Meli spowodowały, że spokojny przebieg nocy stanął pod znakiem zapytania. Najpierw postanowiliśmy, że dziewczyny śpią w moim pokoju, a Badi, z racji dziennego przebywania w "salunie" będzie też tam spał. Jakież było nasze zdziwienie, kiedy po zamknięciu drzwi od pokoju okazało się, że maluszek doskonale wie, że nie jest MAMY, tylko MÓJ. Płakał i patrzył cały cza na krzesło , na którym zwykle siedzę.
Dziwne tez o tyle, że nie jestem pańcią, która od wczoraj trzyma maluszka na kolankach i go mizia. Kiedy są pieszczoty, to są, kiedy jest zabawa- jest zabawa, nauka- nauką, spacerki spacerkami, ale poza tym pies ma swoje życie i ja też.
Skoro izolowanie nie miało sensu- wylądował ze swoim transporterkiem-legowiskiem obok mojego łóżka, dziewczyny w moim łóżku i noc przebiegła jak trzeba- wszyscy zgodnie spali. Każdy na swoim miejscu. W nocy była mała pobudka na siusiu i kupkę, zabawa gryzaczkiem i spalismy dalej do 6.
Dziewczynki troszkę odpuściły. Zmora dostała dziś super nagrodę- spacer na łąki (z Badim za pazuchą). Chciałam, żeby coś miłego skojarzyło się jej ze szczeniorkiem. I chyba pomogło. Jest lepiej. jeszcze go pogania od czasu do czasu, ale maluch zyskał swoją przestrzeń. Suczydła podchodzą też kiedy jest spokojny i go obwąchują. Mela też została obwąchana od tyłu bez nieprzyjemnych konsekwencji dla gówniarza.
Badyl zostanie jednak Badim. Krócej i naturalnej.
Mama się psio- dokształca.
Badi śpi w swoim łóżeczku.
Ja piszę.
sielanka

P.S. wychodzimy na dwór siknąć i kupnąć. Udaje się za każdym razem. Ze starszymi nie mogę już wychodzić ot, tak. Szczenior też chce. Czy to możliwe, że tak szybko łapie po co się wychodzi?

Badyl w domu

Podróż z Chodzieży do domu samochodem trwała cztery godziny. Badylek początkowo spał sobie w transporetrku (2 h). Później zatrzymaliśmy się na obowiązkowe siusiu i dalszą podróż spędził na moich kolanach. Drzemanie. Wpatrywanie się w moje oczy, wąchanie, lizanie- wszystko po to by zapamiętać jak najwięcej.  I wreszcie w nowym domu. Nowe zapachy, nowi ludzie, nowe powierzchnie i zakamarki. Właściwie szybko spenetrował każdy kąt. Jedynym problemem było dla Badylka przekroczenie progu kuchni i spacerowanie po drewnianej miękkiej podłodze (miękkie drewno). Teraz ta trudna sztuka została opanowana.
Problemem jest tylko zachowanie przebywających w domu dorosłych suczek. Nie akceptują malucha. Mela zdecydowanie go unika. Każde zbliżenie się do niego jest poprzedzone pokazywaniem zębów. Generalnie Mela jest na mnie obrażona i nie daje mi się nawet dotknąć. Siedzi wysoko na wersalce i stara się unikać dzieciaka.
Luna przybrała inna strategie. Wydaje się jej, że do niej wszystko należy. Badylkowi zabiera wszystkie zabawki. Chodzi za nim krok w krok i dyscyplinuje, chociaż ja nie widzę w różnych momentach takiej potrzeby ( no, ale Zmora jest psem, więc pewnie wie lepiej). Do mnie dzieciakowi pozwala przychodzić, ale już wspinanie się na mnie nie jest mile widziane. Jeśli już postanowi się ładnie bawić- szczeka, a Badyl się boi i odchodzi. Pocieszam się tylko, że to dopiero trzecia godzina wspólnego przebywania i z czasem nauczą się razem żyć.

Głodomorek

A po tak obfitym posiłku odpoczynek przy ciociach ( Dream'ie to ten na pierwszym planie):

Dream'ie  ma interesujący sposób jedzenia.
Zdjęcia z zasobów : Szwajcaria Chodzieska

Rodowód

Znalazłam świetną podstronę jednej z hodowli cavalierów. W czytelny sposób pokazuje, dlaczego wybieramy psy z rodowodem.

Link jest TUTAJ

Warsztaty

Zapisałam się na warsztaty w fundacji PIES DLA STASIA. Są w Warszawie, mam bazę noclegową, będzie pretekst do odwiedzenia Gosi i Maćka.

Warsztaty dotyczą głównie pracy z dziećmi w wieku przedszkolnym i szkolnym, jednak zdobytą wiedzę można wspaniale wykorzystać w pracy z każdym podopiecznym.

• Rola psa podczas zajęć psychoedukacyjnych dla dzieci
• Zabawy z udziałem psów
• Wskazówki do tworzenia zajęć
• Giełda pomysłów na zabawy i zajęcia
• Jak tworzyć scenariusz zajęć z udziałem psów

Zwłaszcza interesują mnie punkty 3 i 5, bo wiadomo- szkoła jest instytucją i jak każda instytucja wymaga papierków.  Tworzenia papierków należy nauczyć się w nieznany szkole sposób. Jasne , mam praktykę siedmioletnią, ale chcę tez poznać nowych ludzi, inne osoby pracujące z psami i metody działania w fundacji.
Nowe perspektywy.
I robię to dla siebie.


http://www.pies-dla-stasia.waw.pl/aktualnosci/169-piesw-w-terapii-i-edukacji

14 lutego gościłam na Wystawie psów rasowych w Bydgoszczy. zakochałam się w dużych czarnych psach- niufkach, czernyszach i brodaczach monachijskich. Żadnego z nich nigdy nie będę miała- to pewne. Nie mialam aparatu, ale koleżanka pstryknęła mi jakąś fotkę.

Maluszek

I jeszcze kilka zdjęć od Beatki. Tym razem sam DREAM.

A tu z siostrzyczką... Siostrzyczka po lewej.
małe zbóje